หลักจากช่วงนี้ ว่างๆ เวิ่นเว้อมากๆ
ผมเลยได้มีโอกาสอ่านเรื่องสั้นของคนอื่นมาบ้าง
จึงทำให้ คิดว่า อยาก เเต่งเรื่องบ้าง ก้อเลยใช้เวลาว่างๆ นี่ เเต่ง ซะ เลยยย
เเล้วก้ออยากให้เพื่อนๆ ได้ ติชมกันบ้าง อ่ะครับเพิ่งเขียนครั้งเเรกครับ
ตามนี้ คับๆ
ตอนที่ 1 หญิงชุดดำ <ไม่รู้จะมีตอน2 ไหม>
ในทะเลทรายแห่งหนึ่งในรัฐนคร ฟอนเทียร่า กลุ่มพ่อค้าคาราวานกำลังหนีโจรทะเลทรายอย่างเอาเป็นเอาตาย
หัวหน้าโจรคนหนึ่งบอกลูกน้องของตน “ฆ่ามันให้หมด!!”
บึนๆ บึนๆ !! เสียงรถของเหล่าโจรทะเลทรายซึ่งกำลังตามล่ากลุ่มพ่อค้าคาราวาน
“ช่วยด้วย!!” ชายคนหนึ่งร้องขึ้นมา “แกจะเอาอะไรก็ได้แต่อย่าฆ่าฉันเลย”
ปัง!!! เสียงปืนจากหัวหน้าโจรซึ่งยิงใส่หัวของชายผู้ร้องขอชีวิต
พ่อค้าคนอื่นๆ เห็นเหตุการณ์ดังกล่าวไม่มีใครกล้าขอชีวิตทุกคนรีบหนีอย่างเอาเปนเอาตาย
“อ๊า...” “เอื้อ...” เสียงโหยหวนไปทั่วผืนทะเลทราย
โจรผู้หนึ่งตะโกนร้องบอกเพื่อนของตน “อย่าให้เด็กคนนั้นหนีไปได้”
เด็กคนหนึ่งซึ่งกำลังขี่ม้าหนีอยู่นั้นตกใจหันไปดูเหล่าโจร ทันใดนั้นเองม้าเสียหลักแล้วล้มลง
เด็กร้องขอชีวิต “ได้โปรด... อย่าฆ่าฉันเลย”
โจรคนหนึ่งกล่าว “แกนี่มันน่าสงสารจริงๆว่ะ แต่เสียดายหัวหน้าของฉันให้ฆ่าทุกคน”
ขณะที่พูดโจรผู้นั้นก็ง้างดาบจะฟันลงไปเฉือนร่างเด็กหนุ่ม เด็กหนุ่มได้แต่หลับตาแล้วคิดในใจว่าตนคงมาได้แค่นี้
พริ้วว.... เสียงปลายดาบกระทบกับลมแล้วกำลังจะฟาดฟันใส่ชายหนุ่ม
ติ้ง ซีสสส !!!!!! เสียงเสียงปลายดาบปะทะกัน เด็กชายสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น เด็กชายค่อยๆลืมตาขึ้น เขาเห็นแผ่น
หลังบุคคลผู้ซึ่งสวมใส่ผ้าคลุมสีดำ ใช้ดาบป้องกันปลายดาบของโจรไว้
“เกิดอะไรขึ้นว่ะ” หัวหน้าโจรตะโกนถามลูกน้องตน “มีคนแปลกหน้ามาครับหัวหน้า”
“ก็ฆ่ามันซะสิแกจะกลัวอะไร” หัวหน้าโจรกล่าวยังไม่ทันจบ ชิ้งงง!!!!!!!!!!! “อ๊าก !” โจรผู้เคราะห์ร้ายถูกบุคคลชุดดำฟัน
“แกเป็นใครกันแน่ว่ะพวกเราฆ่ามัน” หัวหน้าโจรสั่งลูกน้องตัวเองเข้าโจมตีบุคคลชุดดำ ฟิ้ว... ติ้ง ...แต๊ง... เสียงปะดาบของคนชุดดำกับสมุนกองโจรกว่าสิบคน
ฉับ!!! เสียงดาบของคำชุดดำฟันแขนโจรผู้หนึ่งขาดกระเด็น เลือดโจรผู้นั้นสาดกระจายไปทั่ว สีของดินแทบนั้นเริ่มเปลี่ยนสีจากทะเลทรายสีขาวค่อยๆกลายเป็นสีแดงเดือด คนแล้วคนเล่าถูกคนชุดดำกำจัดทิ้ง เศษส่วนอวัยวะกระจัดกระจายเต็มพื้นสีแดงฉานเหล่าโจรที่เหลือได้แต่อึ้งไม่กล้าเข้าไปโจมตี
ฟิ้ววววว ..... เสียงกรงจักรใบเลื่อยซึ่งถูกขว้างจากโจรคนหนึ่ง
“ถึงขั้นให้รองหัวหน้าอย่างข้าลงมือเชียวรึ” โจรผู้นั้นกล่าว
กรงจักรที่ถูกขว้างไปนั้นเฉียดหน้าคนชุดดำทำให้ผ้าคลุมหัวนั้นขาดสะบั้น ภาพที่เด็กนั้นทำให้โจรทุกคนตกใจแล้วร้องเป็นเสียงเดียวกันว่า “นี่มันผู้หญิงนี่หว่า” ภาพที่เหล่าโจรเห็นคือเด็กผู้หญิงผู้ซึ่งใส่ชุดคลุมสีดำ ผมยาว และ ตาข้างซ้ายถูกปิดไว้เหมือนคนตาบอด ซึ่งถือดาบซามูไรเล่มหนึ่งไว้กับมือ
“แกกล้าดีนี่หว่าที่มาขัดขวางกองโจรอย่างพวกเรา ใครส่งแกมา” รองหัวหน้ากองโจรพูดยังไม่ทันขาดคำ
หญิงชุดดำพุ่งเข้ามา มือทั้งคู่กำดาบแน่นหวังฟันเข้าเต็มแรง รองหัวหน้ากองโจรใช้โล่ที่ติดที่มือรับดาบของหญิงชุดดำไว้ ขณะที่ทั้งสองปะทะกันอยู่นั้นหัวหน้ากองโจรหยิบปืนขึ้นมา แล้วเล็งไปที่หญิงผู้นั้น
ปัง!!! ในเสี้ยววินาทีนั้นหญิงสาวปลดมือหนึ่งที่ถือดาบลง แล้วทันใดนั้นก็ชักดาบอีกเล่มออกมาฟันกระสุนปืนที่ยิงมานั้น แบ่งเป็นสองซีก รองหัวหน้าโจรสบโอกาสใช้กรงจักรติดใบเลื่อยฟันใส่หญิงสาวชุดดำอย่างจัง
แซ่บบบ !! เสียงจากการฟันใส่หญิงสาว “เอ๋?”รองหัวหน้าสังเกตดูพบว่าตนเองฟันไปแต่ผ้าคลุมของหญิงสาว ทันใดนั้นเองหญิงสาวหายตัวอยู่ข้างหลังโจรผู้นั้นแล้วตั้งใจจะฟันใส่แขนที่ถือกรงจักรนั้น ฟ้าววว หัวหน้าโจรขว้างลูกบอลเหล็กไปโดนมือที่ถือดาบของหญิงสาว ได้โอกาสของรองหัวหน้าโจรใช้มือที่ติดโล่ซัดลำตัวของสาวชุดดำอย่างแรง
“อ๊อก” เสียงของหญิงสาวเปล่งออกมา ร่างกายของเธอกระเด็นไปไกล
ตุบ!! เสียงกระทบลงพื้นทรายเป็นหลุมใหญ่ ใบหน้าอันสวยงามของเธอเต็มไปด้วยฝุ่น ปากของเธอมีเลือดซึมออกมาเล็กน้อย ขณะนั้นพ่อค้าคาราวานขายของเร่ได้ซึ่งส่วนใหญ่หนีไปหมดแล้วเหลือแต่เด็กชาย คนหนึ่งซึ่งได้นั่งดูการต่อสู้ของเธอตั้งแต่ต้น
ตึบ !! เสียงฝีเท้าของหญิงสาวที่พยายามจะยืนขึ้นมือของเธอพยุงตัวเองลุกขึ้นจากทราย เสื้อรัดรูปสีดำของเธอเปื้อนไปด้วยเศษทราย
“อ๊ะ ? นั่นมันตราของรัฐบาลไม่ใช่หรือนั้น” หนึ่งในกองโจรพูด
ตรารัฐบาลประจำหน่วยของเธอซึ่งติดอยู่บนเสื้อด้านขวาสะท้อนแสงและเห็นได้ชัด
หัวหน้ากองโจรเอ่ยขึ้น “แกเป็นสุนัขของรัฐบาลนี่เอง นึกว่าทำอย่างงี้แล้วจะทำให้ชาวเมืองมีความสุขงั้นหรือ?”
หญิงสาวเงียบซักพัก แล้วเอ่ยขึ้นมาว่า “แกเองหรือคือ มาโนเน่ ผู้บังคับเหล็ก”
“ค่าหัวแกแพงน่าดูเชียวนะ” หญิงสาวพูดต่อ
“ไม่ตอบที่ข้าพูดหรือไง” หัวหน้าโจรพูดด้วยความโกรธ
“ฉันไม่ต้องการจะบอกอะไรกับคนที่จะตายอีกเดี๋ยวหรอกนะ” หญิงสาวพูด
ไปพลางหยิบดาบขึ้นมาข้างละเล่มแนบไว้ข้างลำตัว ซักพักเธอหลับตาลง อุณหภูมิในละแวกนั้นร้อนขึ้นทันตา ดาบของเธอเริ่มมีไฟลุกขึ้นมา ดวงตาสีเขียวของเธอนั้นบัดนี้เปลี่ยนเป็นสีแดงเดือด และ เขี้ยวในปากของเธอโผล่ออกมาจากปากของเธอ จากนั้นเธอชูดาบทั้งสองเล่มขึ้นบนฟ้า
“แกจะทำอะไรน่ะ” หัวหน้ากองโจรพูดไปสั่นไป
“ส่งแกลงนรกไงล่ะ ไอ่พวกชั่ว” พอสิ้นประโยคหญิงสาวก็แกว่งดาบออกไปเป็นรูปกากบาท
ฟูวว์ๆๆๆ ซูม ๆๆ เสียงเพลงดาบไฟของหญิงสาวซึ่งมีอานุภาพรุนแรงมากเผาผลาญพวกกองโจรให้ดาดดิ้น เกลื่อนกรานเต็มพื้นพร้อมเสียงโหยหวนอย่างทรมาน เปลวไฟลุกอยู่ทั่วพื้นที่นั้นๆ
หัวหน้ากองโจรซึ่งโดนไฟเผาเล็กน้อยรีบบอกลูกน้อง “พวกเราถอย หนีไปตั้งหลักก่อน”
พอพูดจบเขาก็รีบขี่รถของเขาออกไปโดยทิ้งลูกน้องมากมายของตัวเองไว้มากมาย หญิงสาวเห็นดังนั้นแต่ก็มิได้ตามไป
พร้อมทั้งเธอได้ถือเครื่องมือสื่อสารขึ้นออกมาแล้วพูดว่า “จัดการเก็บกวาดเรียบร้อยแล้วค่ะ เชิญมารับช่วงต่อด้วยค่ะ”
หลังจากนั้นไม่นาน คนของกองทัพก็มาเก็บกวาดพื้นที่นั้นๆ หญิงสาวกำลังจะเดินทางกลับ
เด็กชายรีบวิ่งไปหาแล้วกล่าวว่า “ขอบคุณที่ช่วยชีวิตผม คุณชื่ออะไรครับ”
หญิงสาวเงียบแล้วเดินต่อ... เด็กชายพูดอีกครั้ง “บุญคุณครั้งนี้ผมจะไม่ลืมเลยครับ”
หญิงสาวหันหน้ามาพร้อมยิ้มให้เด็กหนุ่มฉากหลังของหญิงสาวเป็นภาพพระอาทิตย์กำลังจะตกดิน สายลมปะทะตัวเธอผมของเธอปลิวไสว
หญิงสาวเอ่ยขึ้นมาว่า “ชั้นชื่อ Eden mary” หลังกล่าวเสร็จ เธอหันหลังกลับเพื่อเดินต่อแล้วยกมือขึ้นเหมือนโบกมือลาเด็กชายคนนั้น เด็กชายก็ยิ้มรับแล้วก็เฝ้ามองหญิงสาวเดินจากไปจนลับสุดขอบสายตาของเขา
พร้อมพูดว่า “ผมจะใช้ชีวิตที่คุณให้นี้อย่างคุ้มค่า” น้ำตาชายหนุ่มไหลลงเด็กหนุ่มพยายามมองกลับไปหาหญิงสาวซึ่งในตอนนั้นเขาเห็นเพียงเพระอาทิตย์สีแดงกล่ำกำลังตกดินซึ่งเป็นภาพที่สวยงามมาก เด็กหนุ่มคิดในใจ .... หวังว่าจะได้พบกันอีกนะครับคุณ EDEN MARY !!!!!!
THE END
เนื้อเรื่องมั่วมากๆ ครับ อยากให้ เพื่อนมาติด้วยครับ จะได้ เอาไปเเก้ไขเวลาเขียนเรื่องใหม่ๆ
สุดท้ายนี้ก้อ ขอบคุนครับที่ ยอมเสียสละเวลามาอ่านเรื่องนี้ครับ
